Home » Δημοσιεύσεις - Άρθρα » Η κρίση των Στενών Διαπροσωπικών Σχέσεων
Μαρ
06
Επιχειρώντας ένα διανοητικό ταξίδι στο χρόνο δεν θα βρίσκαμε άλλη ιστορική περίοδο που να ασχολείται τόσο συστηματικά με τις στενές διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων. Όλοι ανεξαιρέτως «σεξο-λογούν», «ερωτο-λογούν», «σχεσεολογούν» ακατασχέτως. Η ρητορική της κλινοσοφιστείας καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του δημοσίου λόγου. Θα έλεγε κανείς ότι μετά από τόση «ερωτο-φιλολογία» οι ανθρώπινες σχέσεις θα περνούσαν τις εξετάσεις, θα προβιβαζόντουσαν στην επόμενη τάξη και θα έπαυαν να ταλανίζονται από τα διαχρονικά προβλήματα που τις χαρακτηρίζουν. Επειδή όμως η εποχή μας, όπως σημείωνε και ο Καρλ Γιάσπερς «στοχάζεται με όρους του «γνωρίζω πως να το κάνω», ακόμη κι όταν δεν υπάρχει τίποτα να γίνει», ο πλούτος των λογυδρίων γύρω από τις ερωτικές σχέσεις δεν συνταυτίζεται με μια ευοίωνη εξέλιξη των στενών διαπροσωπικών σχέσεων, αντίθετα σηματοδοτεί την βαθύτατη κρίση τους. Ιδεολογικά, η εποχή πριμοδοτεί την ελεύθερη επιλογή και τη δυνατότητα υλοποίησης κάθε επιθυμίας, πέραν όλων των περιορισμών, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό που το χειραφετημένο άτομο στέκεται σαστισμένο εμπρός στην ποικιλία των εν δυνάμει  προοπτικών, χωρίς να μπορεί να αποφασίσει τι θα διαλέξει και αν τελικά επιθυμεί να διαλέξει. Όπως προκύπτει από έρευνα που είχε διεξαχθεί στη Γαλλία με δείγμα άτομα έως 40 ετών σχετικά με τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό είχε φανεί ότι ένα 30% των ερωτηθέντων δεν είχαν, όπως δήλωναν, ούτε ετερόφυλο, ούτε ομοφυλόφιλο σεξουαλικό προσανατολισμό, αλλά αυτοπροσδιορίζονταν ως asexuels (ασεξουαλικοί ή «χωρίς σεξουαλικό προσανατολισμό και χωρίς ερωτική επιθυμία»).
Ο σύγχρονος δυτικός άνθρωπος, ως συλλέκτης και καταναλωτής εμπειριών, διέρχεται ανάμεσα από τις σχέσεις με στιγμιαίες διαθέσεις και χωρίς συνήθως να επιλέγει τελικό ή έστω προσωρινά σταθερό προορισμό. Προτιμά και εξιδανικεύει την ευκολία. Δεν σπαταλά δυνάμεις σε ανεκπλήρωτους ερωτικούς πόθους. Προτιμά πάνω από όλα να είναι «cool», να μην δεσμεύεται, να παραμένει ανοιχτός σε νέες εμπειρίες, να διατηρεί τον προσωπικό του χώρο (συχνά μένοντας ολοκληρωτικά μόνος μέσα σε αυτόν), να μην θυσιάζει χρόνο από τον εαυτό του, να περιφρονεί τους ρομαντισμούς και τις υπερβατικές περί έρωτος αντιλήψεις, επιλέγοντας ένα στυλ πιο «ορθολογικό» είτε κυνικό, είτε γλυκανάλατο. Ο άνθρωπος αυτός ως «ερωτικός τουρίστας» θα ζήσει ίσως πολλά, μα δυστυχώς δεν θα τον αγγίξει τίποτα. Ας τον φανταστούμε σαν έναν ταξιδιώτη που έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, χωρίς ποτέ να έχει προλάβει να βγει έξω από τα αεροδρόμια.  Σε πολλές περιπτώσεις δεν επιθυμεί καν να εμπλακεί ενεργά στο παιχνίδι των στενών διαπροσωπικών σχέσεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2011 στην Ιαπωνία μερικά από τα ευρήματα της οποίας έδειξαν ότι το 61% των άγαμων ανδρών και το 49% των γυναικών ηλικίας 18-34 δεν είχαν ποτέ κανένα είδος ρομαντικής σχέσης. Σε παρόμοια μελέτη διαπιστώθηκε ότι το ένα τρίτο των ατόμων κάτω των 30 ετών δεν έχει βγει ποτέ ραντεβού.
 Μαζί με τα πάθη και τους πόνους του έρωτα λοιπόν, το δήθεν χειραφετημένο άτομο απαλλάχτηκε από τις απαγορεύσεις με τις οποίες ήταν ενδεδυμένη η ερωτική συμπεριφορά. Έτσι, απαλλαγμένος από ταμπού και προκαταλήψεις, ο άνθρωπος αυτός είναι «έτοιμος να τα ζήσει όλα», «να τα δει όλα», «να τα κάνει όλα»: έχει χωρίς κόπο την απόλυτη δυνατότητα να διευρύνει το φάσμα των εμπειριών του. Αναλώνεται λοιπόν σε αυτήν την δυνατότητα στερούμενος συχνά τη βιωμένη πραγματικότητα.
Ευγενία Σαρηγιαννίδη
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα <<Ποντιακή Γνώμη>>, Ιανουάριος 2014, Έτος 5ο, Αρ. Φύλλου 58.

, ,



Προσθέσετε απάντηση