Home » Δημοσιεύσεις - Άρθρα » ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ – ΕΥΚΑΙΡΙΑ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ;
Φεβ
15

Του Ψυχολόγου- Συμβούλου Σταδιοδρομίας ,Συνεργάτη Δικτύου Psy- Counsellors Δημήτριου Μόρφη

 

Ανακοινώθηκε από τα μέσα ενημέρωσης αλλά και από στόμα σε στόμα: βρισκόμαστε και επίσημα σε φάση οικονομικής κρίσης και ιδιαίτερα εφαρμογής μνημονίου. Σε περίοδο γιορτινή, αρχίζουν και βγαίνουν πολλές αλήθειες και δύσκολες. Εκεί που η οικονομική ευμάρεια μπορούσε να κρύψει τις όποιες αδυναμίες της κοινωνίας που ζούμε , έρχεται ο προβληματισμός, η αγωνία, ο θυμός και ο φόβος να δώσουν μια πολύ διαφορετική νότα στις άγιες αυτές μέρες.

Οι πρώτες ψυχολογικές άμυνες άρχισαν να βγαίνουν στην επιφάνεια. Φαίνεται στους δρόμους , στα λεωφορεία , στα εμπορικά μαγαζιά και αλλού όπου οι συζητήσεις δίνουν και παίρνουν. Η σύγχυση είναι εμφανής και η κοινωνική συνοχή περνάει από δοκιμασία. Πολλοί δίνουν τους δικούς τους ορισμούς για το τι έφταιξε και το τι έπρεπε να γίνει, αλλά και εκφράζονται κάποιες φορές κατηγορώντας και κάποιες άλλες απλά απαντώντας και διαπιστώνοντας.

Σχολεία, επιχειρήσεις και άλλοι φορείς της κοινωνίας καλούνται να πάρουν δύσκολες αποφάσεις χωρίς να μπορούν να φέρουν εύκολα μια ισορροπία ανάμεσα στις απώλειες και στα οφέλη. Προβλήματα όπως ανεργία που ήδη ξεκίνησε να κάνει τα σημάδια της φανερά , αύξηση παραβατικότητας , χωρισμοί, και άλλα έρχονται να μας δηλώσουν ότι αφορούν πλέον όλους μηδενός εξαιρουμένου.

Όπως πολύ σωστά λέγεται και ακούγεται, η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική. Οι σχέσεις φαίνεται επίσης να βρίσκονται σε πολύ κρίσιμο επίπεδο. Σχέσεις ζευγαριών που ζούσαν ως τώρα σε μια δεδομένη κατάσταση καλούνται να ζήσουν και να αντέξουν τις δυσκολίες, βλέποντας με άλλο μάτι ο ένας τον άλλον. Παιδιά που γνώρισαν την ανεμελιά της καθημερινότητας και την εφικτή θαλπωρή που τους παρεχόταν ως τώρα , έρχονται αντιμέτωπα με στερήσεις, αφού είχαν χτίσει μια προσωπικότητα που τώρα απειλείται. Σαφώς υπάρχει μια κατάσταση επαναπροσδιορισμού και αξιολόγησης σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο. Από την στάση και την συμπεριφορά του καθενός και όλων μαζί σαν συλλογικό επίπεδο θα καθοριστεί αν απλά αντιδρούμε ή επιδρούμε ώστε να μπορέσουμε να επιβιώσουμε. Θα πρέπει να αναρωτηθούμε τι είναι τελικά η κρίση για εμάς: καταστροφή ή ευκαιρία; σύγχυση ή προγραμματισμός; Συνοχή ή αποδιοργάνωση και εσωστρέφεια; Δεν είναι εύκολο, αλλά ούτε και αδύνατο.

Έχουμε ευθύνη; Φυσικά και έχουμε. Ευθύνη να δημιουργήσουμε, να συνεργαστούμε, να γίνουμε καλύτεροι ακροατές. Τα αποτελέσματα θα φανούν. Σεβασμό στον εαυτό μας, στα ψυχικά μας αποθέματα και αντανάκλαση με διάθεση αυθεντικού ενδιαφέροντος στους άλλους μπορεί να βοηθήσει.

Έρχονται μεγάλες αλλαγές, και δύσκολα διαβάζονται με ματιές γύρω κι έξω. Η δύναμη του καθενός μας θα αναγεννηθεί μέσα από δουλειά, κυρίως με τον εαυτό μας!

 



Προσθέσετε απάντηση